You Are Here: Home » Η Άποψη » Δήμος Σάμου: αντί για “μπράβο”, του ζητούν και το βόδι!

Δήμος Σάμου: αντί για “μπράβο”, του ζητούν και το βόδι!

Δήμος Σάμου: αντί για “μπράβο”, του ζητούν και το βόδι!

Για να μην τρελαθούμε όλοι, απλό είναι το πράγμα:
Υπήρξε ή όχι, εδώ και 15 μήνες, αφόρητη πίεση από την κυβέρνηση –και κυρίως  τον αρμόδιο υπουργό κ. Μουζάλα- για δημιουργία ΔΕΥΤΕΡΟΥ κέντρου για μετανάστες στο νησί;
Υπήρξε ή όχι πάγιο αίτημα της τοπικής κοινωνίας να ΜΗ συμβεί κάτι τέτοιο;
Υπήρξε ή όχι αναιμική και ασθμαίνουσα η δραστηριοποίηση της Περιφέρειας στο όλο ζήτημα;
Υπήρξε ή όχι η ΑΠΟΦΥΓΗ δημιουργίας και δεύτερου hot-spot στο νησί ένα μείζον θέμα που επωμίστηκε σχεδόν αποκλειστικά η δημοτική αρχή και το πάλεψε μόνη της –σε συνεργασία του Δημάρχου Μιχάλη Αηγγελόπουλου και με τους ομόλογούς του των άλλων τεσσάρων νησιών του ΒΑ Αιγαίου που δοκιμάζονται από το μεταναστευτικό;

Οι απαντήσεις είναι ξεκάθαρες:
ΥΠΗΡΞΕ –και εξακολουθεί να υφίσταται- αφόρητη πίεση από την κυβέρνηση και προς τη Σάμο και προς τα υπόλοιπα νησιά να αποδεχθούν αδιαμαρτύρητα το κάθε τι, λογικό και σώφρον ή όχι, απεργάζονται οι ειδήμονές της (σε συνεργασία, ενδεχομένως και με διάφορες «έμπειρες» περί το ζήτημα ΜΚΟ…)
Ειδικά σε ό,τι αφορούσε το 2ο hot-spot στη Σάμο, η πίεση αυτή ασκήθηκε με διάφορους τρόπους και από διαφορετικά κέντρα, σε κάποιες στιγμές έφτασε και στα όρια των ξεκάθαρων προσβολών και ότι δεν ευοδώθηκε δεν είναι κάτι που «έτυχε», αλλά κάτι που πέτυχε η τοπική κοινωνία με μπροστάρη το Δήμο.

ΥΠΗΡΞΕ –και εξακολουθεί να είναι- θέμα ζωτικής σημασίας το να ΜΗΝ υπάρξει και σε άλλο σημείο του νησιού δομή για μετανάστες και πρόσφυγες. Καλό θα ήταν να μην υπήρχε ούτε η σημερινή, αλλά αυτό, καλώς ή κακώς, δεν είναι κάτι που περνούσε (ούτε, κατά βάθος, περνάει και σήμερα ακόμη) από κανένα άλλο χέρι εκτός από το κυβερνητικό.
Αν –λέμε, αν- είχε κανείς τίποτε άκρες με το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, π.χ. ίσως θα μπορούσε να έχει πετύχει και τίποτε καλύτερο όταν προέκυψε αρχικά το ζήτημα. Αλλά και να είχε άκρες, δεν το επιδίωξε. Το hot-spot φτιάχτηκε από το κράτος «ετσιθελικά», σε μια στιγμή που το πρόβλημα ήταν οξύτατο και σε χώρο που ανήκει στο Δημόσιο. Στην τοπική αρχή δεν έπεφτε λόγος. Ούτε καν για τίποτε τυρόπιτες που μοιράζονταν στους φιλοξενούμενους εκεί, που λέει ο λόγος…

ΥΠΗΡΞΕ αναιμική και ασθμαίνουσα -για να μην πει κανείς τίποτε ΠΟΛΥ βαρύτερο- η δραστηριοποίηση της Περιφέρειας στο ζήτημα. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι πρώτη εκείνη πρότεινε και… κατάλληλο δεύτερο χώρο για hot-spot, όταν ο Δήμαρχος Μιχάλης Αγγελόπουλος διεκήρυττε προς πάσα κατεύθυνση ότι τέτοιο πράγμα δε μπορεί να γίνει δεκτό.
Παρότι οι πέντε δοκιμαζόμενοι Δήμοι από ένα σημείο και μετά πρακτικώς συνασπίστηκαν σε επίπεδο δημάρχων (Σάμου, Μιχάλης Αγγελόπουλος, Λέσβου, Σπύρος Γαληνός, Χίου, Μανώλης Βουρνούς, Κω, Γιώργος Κυρίτσης και Λέρου, Μιχάλης Κόλλιας), για να υπερασπιστούν τις τοπικές κοινωνίες και οικονομίες, η Περιφέρεια συνεισέφερε κυρίως με λόγια και “ηθική συμπαράσταση” στην προσπάθεια.
(Ούτε καν με κάποιο πιασάρικο σποτ από καμιά διαφημιστική εταιρεία με την οποία ίσως έχει καλές σχέσεις– παρεμπιπτόντως: αλήθεια, έχει άραγε καλές σχέσεις με καμία;)

ΥΠΗΡΞΕ –και εξακολουθεί να είναι- θέμα που, πρακτικώς, ΜΟΝΗ της πάλεψε η δημοτική αρχή, η μη δημιουργία δεύτερου hot-spot στο νησί. Το πάλεψε με κάθε τρόπο, με επιστολές, παραστάσεις, διαμαρτυρίες, συλλαλητήρια, νομικά επιχειρήματα, με ό,τι περνούσε από το χέρι της. Και το πέτυχε.

Βγαίνει τώρα στη σέντρα, λοιπόν, για ποιον ακριβώς λόγο; Επειδή, εν τέλειδεν έγινε 2ο hot-spot, αλλά κατάφερε, ό,τι παράξενο, περίεργο και, κατά πάσα βεβαιότητα βλαπτικό εν τέλει, έχει στο μυαλό της να κάνει η κυβέρνηση στο θέμα, να περιοριστεί χωροταξικά ΕΝΤΟΣ του υφιστάμενου χώρου;

Η κριτική από την πολυθρόνα (γραφείου ή και κρουαζιερόπλοιου, ακόμη, λ.χ.) είναι εύκολη. Και δεν κοστίζει τίποτε. Αλλά η πραγματικότητα, στη ζωή και στην πολιτική, δεν συμβαδίζει πάντοτε με τη φαντασία μας και τα όσα αυτή επιθυμεί.

Στον φανταστικό κόσμο κάποιων, ο Δήμος Σάμου θα έπρεπε να έχει καταφέρει ως τώρα να έχει… κλείσει και το υφιστάμενο hot-spot και, ακόμη, να έχει λύσει το θέμα του πολέμου στη Συρία, το κουρδικό, το μεσανατολικό, το θέμα της φτώχειας στη Βόρειο Αφρική και το Πακιστάν -ίσως και της φτώχειας στο Μεξικό επίσης, να μην ξοδεύεται κι ο Τραμπ με το τείχος.

Στον πραγματικό κόσμο, το γεγονός ότι το προαναχωρησιακό Κέντρο Κράτησης αλλοδαπών ιδρύεται ΕΝΤΟΣ των εγκαταστάσεων του Στρατοπέδου «Πρώην Πεδίο Βολής Βαθέος Σάμου», όπως αναφέρει το ΦΕΚ 2990 της 27ης Ιουνίου, αποτελεί ΜΕΓΑΛΗ επιτυχία του Δήμου και όχι λόγο για κριτική.

Το ευκταίο θα ήταν, βέβαια, να μην δημιουργείτο ούτε αυτό. Αλλά απέναντι στη ΛΥΣΣΑΛΕΑ επιμονή της κυβέρνησης, τον Οκτώβριο του 2016, να δημιουργήσει, σώνει και ντε και ΑΛΛΗ μια δομή σε ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ χώρο στο νησί, το γεγονός ότι ο Δήμος κατάφερε να γίνει εντός του υφιστάμενου χώρου το Κέντρο, αποτελεί κατόρθωμα και δείγμα εξαιρετικής πολιτικής.
Διότι η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, όχι του ευκταίου. Και αν, κυνηγώντας το ευκταίο, τα πράγματα έφταναν στα άκρα και η κυβέρνηση ΕΠΕΒΑΛΕ (ως είχε δικαίωμα και ευχέρεια) τη δημιουργία δεύτερης δομής, αυτή μπορεί να ξεκινούσε ως κέντρο κράτησης, αλλά ποιος ξέρει τι θα γινόταν μετά; Ή, καλύτερα: ποιος ΔΕΝ ξέρει τι θα γινόταν μετά;

Είπαμε, παιδιά: αντιπολίτευση πρέπει να γίνεται. Αλλά η αντιπολίτευση στην… κοινή λογική έχει όνομα. Και ιατρικό…

About The Author

Number of Entries : 621

Leave a Comment

Scroll to top